Gazeteci ve Ahlak

Ahlak erdemdir...

Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğü, ahlak kavramını “Bir toplumda kişilerin uymak zorunda olduğu davranış biçimleri ve kurallar” olarak nitelendirse de, pratikte akıl almaz sayıda insanın bu zorunluluğa hiç mi hiç kulak asmadığı, herkesin bildiği, gördüğü, yaşadığı basit bir gerçektir...

Ahlakın azı, çoğu, şekli, şemali de olmaz. Az ahlaklı insan olamayacağı gibi, “ahlakına pek düşkün ancak biraz hırsız” insan da olamaz…

Mesleğine göre ahlak ise hiç olmaz. Eczacılar çok ahlaklıdır ama siyasetçiler çok ahlaksızdır şeklinde bir cümle kuramazsınız; ahlaksız, mesleği ne olursa olsun ahlaksızdır. Ancak bazı meslekler vardır ki, ahlakın vazgeçilmez ilk koşul olarak bulundurulmasını gerektirir. Gazetecilik, bu tür mesleklerin ilk sırasındadır. Bir toplumun erdemli, demokratik, soylu olmasında da, erdemsiz, geri, soysuzlaşmış olmasında da gazetecinin, medyanın büyük ölçüde payı ve sorumluluğu vardır.

-Ve Türk medyası bu konuda maalesef sınıfta kalmıştır…

***

Geçen birkaç gün içinde iki ayrı köşe yazısı okudum...

Taraf gazetesinde Mehmet Baransu isimli kişi “Ergenekon’un kaçıncı basamağındayız” başlıklı yazısında bakın ne diyor:

“Ergenekon’da çıkmamız gereken 100 basamak var. Bugün itibarıyla 15, bilemediniz 20’nci basamağa adım attık. 28 Şubat’ı, askeri, siyasetçisi, medyası, sivil unsurları ve tüm aktörleriyle yargılamaya başladığımızda 40’ıncı basamağa çıkacağımızı düşünüyorum. Susurluk çetesinin tüm aktörleriyle soruşturulmaya başlandığı an da 60’ıncı basamağa doğru yol alacağız. 70’inci basamakta soruşturulması gereken isimler ‘Ejderler’ yani işadamları... Yazımı asla 100’üncü basamağa çıkamayacağız diyerek noktalayayım. Çünkü 70’ten sonrası, uluslararası boyutlara giriyor ve Türkiye henüz o yapıyla mücadele edecek güçte ve noktada değil.”

Bu şahıs, bundan önce de bu tür yazılar yazmış, Ergenekon operasyonunda tutuklanacak kişilerin tariflerini vermişti. Hatta televizyonda marifetlerini anlatırken “Mustafa Balbay’ı da içeri aldık” demiş, sonra gafının farkına varıp, “aldılar” diyerek düzeltme yapmıştı!.. Sürmekte olan bir davaya böylesine cüretkâr biçimde müdahale eden, nerdeyse isim listesi yayımlayacak olan bu adama “nerden biliyorsun, sorgu odasında mıydın” diye sormak gerekmiyor mu?

Gelelim Yiğit Bulut isimli Habertürk köşe yazarının “Karanlık odalarda çok şey gizli” başlıklı yazısına… Oda TV’nin, MİT Müsteşarı Hakan Fidan’ı eleştirmesine çok bozulmuş, aynen şu satırları karalamış:

“Ulusalcı görünen bu yapılanmanın ‘İsrail-PKK” çizgisinde nerede durduğunu anlayamazsak, Ergenekon dahil iç içe geçmiş birçok yapıyı analiz edemez ve detayları göremeyiz!”

Böylesine ağır bir suçlamayı güzelce sıvadıktan sonra yetinmemiş, Odatv iddianamesini okuyup suç namına hiçbir şey bulamadığını yazan gazetecileri de “kafaları bulandırmaya çaba gösteren” gafiller olarak mahkûm edivermiş. Cevap veremeyecek durumda olan, hücrelerde tutulan gazetecilerle ilgili öylesine ağır iddialar ileri sürmüş ki, savcıların “ver bakalım arkadaş delilleri, iddianameye ekleyelim” demesi gerekir!.. Okuyunca midem bulandı ve aynen şöyle düşündüm:

-Eğer bunlara gazeteci, köşe yazarı deniyorsa…

Gücünüz gazilere mi yetiyor?

Haberi ekranda görünce boğazıma kocaman ve acı bir yumru oturuverdi; PKK’nin alçakça saldırısında 24 vatan evladı daha toprağa düşmüş, 19 asker ise yaralı. Ve cumhurbaşkanının “kanları yerde kalmayacak” türünden açıklaması.. Eminim diğer büyüklerimiz de buna benzer şeyler söyleyecek. Hepsi boş, hepsi yalan!.. O birliklerin komutanlarının Hasdal’da tutuklu olduğu, “ABD’nin stratejik ortağı olduğunu” övünerek ilan edenlerin, Amerika izin vermeden hiçbir şey yapamayacağı ise kocaman bir gerçek!.. Bu duruma isyan edip, Başbakanlık’ın önünde protesto yapmak isteyen gazilere dayak atan güvenlik görevlileri ise Türkiye’nin asıl büyük gerçeği!..

-Gazisini döven polis, gıkı çıkmayan bir toplum, erdemsizlik çukurunda debelenen bir ülke, geriye ne kaldı?!..