Onun arabası var. Uber mi uber! Ama yalnızca taksi değil her hizmette süper…
Semtin jokeri kendisi; elinden her iş gelir. Arabası dikkat çekmeyecek eskilikte. Kısa boyuna karşın koltuk iyice aşağı çekilmiş, çok fark edilmesin diye. Zannedersiniz, Google’ın şoförsüz aracı geliyor…
Semtin eski sarı taksilisi olduğu için herkesi biliyor. Lohusaya şerbet, aş erene kış günü erik yetiştiriyor. Yaşlıların emekli karnesi yenilenmesi, maaş çekimi, hastane randevusu gibi hizmetlerini görüyor.
Annemde yaptırdığım rejim yemeğini eve taşıyan beni hor görmüyor çünkü ünlü şantör/şarkıcı şeylerin annelerinin de benzer isteklerini karşılıyor.
Bacaklarımın arasında tuttuğum dumanı üstündeki çorba burnuna tütmüş olmalı ki, durup dururken, “Eh oruca da başladık” diyor. “Allah kabul etsin de, ne orucu?” diye soruyorum. Üç ayların başlangıcı imiş!
Ben sormadan devamla, “Alkol de alıyorum, biliyor musun. Oruç sayesinde onu da bırakıyorum”… “Hayırlı olsun, namaz niyaz var mı?”. “Eh, delikli oluyor abi!”. “Hımm; Cuma namazı bari?”. “Valla, onda da müşteri çıkıyor. Belli olmuyor ki!”…
“Anlaştık, senin bu ibadet işi bayağı kevgir gibi olmuş. Ama en azından zayıflarsın!”…
Kastamonulu ama Etiler büyümesi imiş! Din konusundaki hassasiyetlerini(!) faş eden birisine doğal olarak hangi siyasi partiye oy verdiğini soruyorum. MHP’liymiş. Memleketi olan kasabada herkes MHP’ye oy verirmiş.
Yanlarında Hristiyanların yaşadığı bir başka kasaba varmış. Onların köyünden domuz avına gidenler komşularına hasılatı satarlarmış. Böylesine de bir uygar ilişki!
“Ama sen Etiler’de büyüdün, memleketinin oy verme geleneğini neden buralara taşıyorsun? Hem artık MHP diye bir parti yok gibi görünüyor, ne yapmayı düşünüyorsun?” Doğru söylediğimi, oy vermeyebileceğini söylüyor.
Tuhaf bir argüman geliştiriyor. İlk önce Ecevit’çi olan babasının yönlendirmesi, 12 Eylül sonrasında da Özal’ın ANAP’ı ve Çiller’in DYP’si yüzünden bir türlü MHP’ye oy vermenin nasip olmadığını söylüyor!
Bizim jokerin siyasi tercihlerini nasıl oluşturduğu kafamda şekillenmeye başlıyor. O, bir sağcı olarak hep kazanmakta olana oy vermiş. MHP’ye oy verememek, içinde uhde kalmış gibi görünüyor ama bir AKP-MHP ittifakı tam ona göre kurgulanmış. Büyük olasılıkla bunun farkında zaten…
Eve yaklaşıyoruz. Ne kadar vereceğimi soruyorum korsandan bozma uber-süpere. “Ne verirsen ver abi” klasiğinin sonu daha gelmeden, ağzının içinde sessizce fiyatı yuvarlayıveriyor; normal taksiden daha pahalı!
Sonraki çağırmamda adresi bulmada kolaylık olsun diye apartmanı ve önünde park etmiş arabamı gösteriyorum. Parayı alırken, “Abi biliyorsun araç muayene işlerine de gidiyorum. Hem satacak filan olursan da haber ver!” diyor. Bir elimle torbayı kavrarken diğer elimle arkamı tutup hızla arabadan çıkıyorum; ne olur ne olmaz diye!
