Devlet, doğada yoktur:
İnsanların bir arada yaşamalarını sağlamak, ilişkileri düzenlemek amacıyla, yine insanlar tarafından kurulmuştur.
Her devletin birinci görevi, egemen olduğu bölgedeki insanlar için üretim yapılmasını sağlamak ve bu üretimin getirisini, milli geliri, vatandaşları arasında bölüştürmektir.
Siyaset, milli gelirin dağıtılmasındaki tercihler üzerine inşa edilir.
Sol siyaset, milli gelirin bölüşülmesinde eşitlik ve adalet ilkelerine, ulusal üretim güçlerine, emeğe önem verir.
Sağ siyaset milli gelirin bölüşülmesinde eşitlik ve adalet ilkelerini dikkate almaz, sermaye gruplarını ve emperyalistleri kollar.
***
İnsanların üretim yapabilmeleri için mülkiyet ve üretim ilişkilerinin belirlenmiş olan kuralları gerekir.
Kimileri adil ve haklı kimileri gayri adil ve haksız olan bu ilişki kuralları devlet tarafından konulur ve ordu gibi, güvenlik güçleri gibi meşru olarak zor kullanma hakkına sahip olan kurumlarca ve hukuk devletlerinde bağımsız olan yargı erki tarafından korunur.
***
Devlet kalıcı, devleti yönetmek için seçilen siyasal iktidar ise geçicidir.
Devleti bir süre için yönetmeye aday olan ve seçmenden oy isteyen politikacılar, bu devleti vatandaşlarının lehine en iyi kendilerinin kullanacağını iddia ederler. Seçenleri ikna ederlerse iktidar olurlar. Kendilerini seçenlerin desteğini kaybedince de iktidardan düşerler.
Ne yazık ki bazı siyasal iktidarlar, seçildikten sonra, kendilerinden bağımsız olan devleti doğrudan kendi emirleri altına almaya ve halka değil, kendilerine hizmet etmeye çalışırlar.
***
Erdoğan/AKP iktidarı 20 yılda, özellikle de 2007’de Gül Cumhurbaşkanı seçildikten sonra, devletin temelini oluşturan yargı mekanizmasını ele geçirmiş, yargı yoluyla, askeri, polisi, üniversiteyi, bağımsız devlet kurumlarını ve medyayı kendi emrine almış ve bu kurumları çökertmiştir.
Ama çökerttiği devlet kurumlarının yerine yenilerini inşa edecek ne bilgisi ne deneyimi ne de kadroları olduğu için, bizzat kendisi de çökerttiği devletin altında kalmıştır.
***
Devlet çökünce ve iktidar da bu çöküntünün altında kalınca toplumu tarikatlar, cemaatler, çeteler, suç örgütleri ve bazı şirketler yönetmeye başlamıştır:
Bir cemaat, askeri darbeye bile teşebbüs edebilmiş...
Bir cemaat lideri yabancı bir ülkeden gelen bir mezhep mensuplarının, silah depoladığını, ülkeyi bir iç savaşa sürüklediğini ihbar edebilmiş...
Kaçak olarak yurtdışında yaşayan bir örgütlü suç lideri, içişleri bakanının banka hesapları bloke edilmiş bir dolandırıcıyı, hesaplarındaki blokeyi çözdürüp yurtdışına kaçırdığını iddia edebilmiş...
Bu arada 15 Temmuz darbe girişimini araştıran TBMM komisyonunun raporu bir türlü yayımlanamamış...
Tartışmalar sonunda yayımlanan rapor ise tüm ekleri ve muhalefet görüşlerini kapsamamış...
Köprü ve yol yatırımları ile doğanın ve kentsel arsaların yağmalanması birkaç yandaş şirketin girişkenliğine terk edilmiş...
İktidar sürekli olarak temel enerji ve tüketim maddelerine, vergilere zam yapmaya başlamış...
Kendi yandaşlarının vergi borçlarını silmiş...
Gerçeklerin topluma duyurulmasını çeşitli baskı tedbirleri ve cezalarla önlemeye çalışmış...
Bu arada bazı insanlar da haksız yere hapiste çile doldurmaya devam etmiştir!
