Ne hayaldi ama...
Çok değil iki, iki buçuk yıl öncesine kadar ABD ve Batı dünyasında, RTE Türkiyesi’nin saygın bir yeri vardı.
Hem dinci bir parti iktidarı, hem de laik demokrasiyi koruyup kollayan, \nılımlı İslama model bir ülke!
İki buçuk yıl sonra, ne sayıgınlık kaldı, ne de İslam ülkelerine model Türkiye!
Evet şimdi yeni bir model var ortada.
Demokrasinin sağladığı nimetleri sindirememiş, her fırsatta Batı’ya ağır hakaretlerde bulunan Türkiye!
Dünya lideri olduğu iddiası kendinden menkul; artık aranmayan, söylediklerine itibar edilmeyen, saygınlığını yitirmiş kişinin iktidarında yönetilen bir ülke!
İflas eden Suriye politikasına yeni bir halka ekliyor.
Dışişleri Bakanı Davutoğlu, elinde telefon gece gündüz, aramayan Batılı, Doğulu devletleri arayarak; “Bunalımın çözümünde biz de varız” diyor.
Aldırış eden yok!
ABD Dişişleri Bakanı Kerry’ı aramasındaki neden, Obama-Başbakan görüşmesini sağlamak!..
Baktı ki Obama aramaya niyetli değil.
Yeni bir hamle: Bari Başkan gün ve bir zaman ayırsın da; Başbakanımızın kendilerini aramasına olanak sağlasın!
Washington’un, Beyaz Saray’ın, yalnızlığa itilen, artık sıradan bir devlet olmanın sessiz çığlıklarına kulakları kapalı.
Türkiye, Suriye’ye müdahale olasılığının neresinde?
Ne bilgi veren var, ne de olası müdahalede Türkiye’ye düşen görevlerin neler olabileceğini söyleyen; bunun sıkıntısını yaşıyor.
En ufak bilgileri olmadığından, müdahalenin olası biçimi, kapsamı, örneğin Türkiye’ye nerede nasıl görev düşeceği hakkında en ufak fikri yok hükümetin. Kafasındaki olasılıklara göre; MİT Müsteşarı, nasıl olduysa Genelkurmay Başkanı, Dışişleri Bakanı ile üç saat süren bir toplantı yapıyor.
Heyhat! Kurgulanan savaş senaryolarına göe önlemler alıyor!
Örneğin kilometrelerce uzaktaki Hollanda’da da neler olabileceğini kayıt altına alan bilgi var... Bizimkinin burnunun dibindeki Suriye ile 800 km. sınırı olan Türkiye’nin olasılıklardan haberi yok!
RTE’nin, çevresindekilerin ve siyasal din tüccarlarının, yüceliğini anlayamadıkları.. anlaşılmaması için büyük çaba sarf ettikleri 30 Ağustos Zaferi.. 91 yıl önce o gün...
“... sarışın bir kurda benziyordu / Ve mavi gözleri çakmak çakmaktı. Yürüdü / Uçurumun kenarına kadar / eğildi, durdu. / Bıraksalar / ince uzun bacakları üzerinde yaylanarak / ve karanlıkta akan bir yıldız gibi kayarak / Kocatepe’den Afyon ovasına atlayacaktı...”
...atladı. Ta İzmir’de düşmanı deniz kadar kovalayana kadar ve...
Mustafa Kemal Atatürk; oralarda da durmayarak, RTE ve benzerlerinin asla sindiremeyeceği devrimlerin ateşini yaktı ve işte o zaman...
...1931’de Türkiye Cumhuriyeti’nin uygulamasını, yüzyıllarca sürmesini istediği yol haritasını çizdi:
“Yurtta sulh cihanda sulh!”
Atatürk, kaldır da başını Anıtkabir’den bak:
Bu iktidar yurtta barışı dinamitledi. Ülkemizi komşularla savaşın eşiğine getirdi.
Her inanca saygılı laik bir anlayışın sürgiti olacağı vaadiyle geldi.
İnançlara ayırım, Sünni’yi Şii’ye yeğleyen mezhep politikaları izleyerek, içte ve dışta barışın canına okudu!..
Mustafa Kemal, ulusal savaş boyunca askeri, siyasal, diplomatik kararlarının, en büyük eserim dediği Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde görüşülmesi ve orada sonuca bağlanmasına özen gösterdi.
Şimdi dün ile bugün sergilenen, utanç duyulacak şu tabloya bakınız:
CHP, günlerdir ülkeyi savaşın eşiğine getiren Suriye’de olanların, olası müdahalenin TBMM’de görüşülmesini ve şayet Türkiye bu savaşa şurasından burasından bulaşacaksa hükümetin mutlaka yeni bir TBMM izni almasını zorunlu görüyor.
İktidar, Meclis’e ve yeni bir izin tezkeresine ne gerek var, diyor ve Meclis’i by-pass edeceğini, gerekirse Meclis’i toplayacaklarını ifade ediyor.
Gerekirse şu demek? RTE’nin kafasında yaşayan parlamentosuz demokrasiye somut örnek!
Fakaaat. Müdahalenin önderlerine, şu sözüm ona demokrasiyle yönetilen İngiltere’ye bakın.
Parlamento hükümetin müdahale önerisini reddediyor. Başbakan David Cameron, “parlamentonun kararına uygun hareket edeceğini” açıkladı ve bu sırada ABD’de de Kongre oylama istiyor.
Yahu Batılı demokrasiler, nasıl demokrasi? Müdahaleyi parlamentoda görüşüp çıkan sonuca göre politika izliyorlar...
Hâlâ ders alamamışlar RTE’den... Yazık yazık!
